|
Welcome Marti : EpisodeI
|
ก่อนอื่น ต้องขอขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่แวะมาอวยพรและเป็นกำลังใจให้จากหน้าที่แล้ว และจากไดเพื่อนๆด้วยนะคะ
ยังแวะไปเยี่ยมไม่หมด แต่จะแวะไปแน่นอนค่า
Thank you very very much ka.

โชว์ตัวก่อนคร๊าบบบบบบ
Saturday: 28 เมษายน 2550
วันนี้เราต้องไปโรงพยาบาลแต่เช้า...ตอนแรกเฟอร์ไม่ตื่น มัมมี๊เลยเข้าไปปลุก ถามว่า...วันนี้เฟอร์จะไปดูน้องไม๊คะ น้องจะมาแล้วน๊า...เฟอร์รีบตื่นทันทีเลย...
ไปถึงโรงพยาบาล 7โมงครึ่ง...ชั่งน้ำหนักก่อน....ได้ 67.6 กิโล ขึ้นมาไล่เลี่ยกะตอนท้องเฟอร์เลย....18 โล พอดี๊ พอดี
มาที่ห้องเพื่อเตรียมตัว
นอนรอ...ก่อนโดนจิ้มน้ำเกลือยังซ่าส์ได้
พี่พายมา เฟอร์ดีใจใหญ่เพราะจะมีเพื่อนเล่น
โดนยึดเตียงซะแล้ว
วันนี้มีคุณยาย ป้าขวัญ พี่พาย และคุณปู่คุณย่ามารอให้กำลังใจ
เค้ามารับประมาณ 11 โมงครึ่งไปห้องผ่าตัด
โดมเข้าไปก่อน ส่วนพี่เบนซ์เดี๋ยวค่อยตามเข้ามา...
พยาบาลเค้าถาม คุณพ่อทานข้าวรึยังคะ ถ้ายังไปทานก่อนก็ได้ เดี๋ยวไปเป็นลมในห้อง555
ขั้นตอนต่อไปก็คือการบล็อคหลัง...เคยทำมาแล้วทีนึงเลยพอรู้ว่าจะเป็นยังไง
แต่คราวนี้ไม่เหมือนเดิม...
เค้าให้นั่งก้มกอดหมอนไว้แทน คราวที่แล้วให้นอนงอตัว
คราวนี้สบายกว่าแฮะ...บล็อคหลังมันจะฉีดยาชาก่อนทำให้ไม่เจ็บมาก...
พอหมอเริ่มบล็อคจะรู้สึกว่ายาเดินเข้าเส้น(หรือกล้ามเนื้อหว่า) วิ่งปรู๊ดไปสองทาง ซ้ายขวา
แล้วพอหมอเพิ่มยาก็รู้สึกชาลงไปที่เท้าสองข้าง คุณหมอถามว่ามีอาการเวียนหัวคลื่นไส้ไม๊...ไม่มีค่ะ แล้วก็คิดในใจอย่านึกถึงมันเด๋วมา555 ซักพักเค้าก็เอาเรานอนลง ตอนนี้ต้องช่วยประคองแล้วเพราะชาไปแล้ว...
ของโดมชาที่ลิ้นเล็กน้อย บอกหมอตอนแรกตกกะใจ แต่พอบอกท้องที่แล้วก็เป็น หมอเลย โอเค...
ใกล้ถึงฤกษ์...คุณหมอที่เราฝากท้อง คุณหมอนิธิวัฒน์ก็เข้ามา...ถามว่า อ้าว สามีไปไหน...เลยบอกว่าสามีหายค่า...สงสัยเปลี่ยนเสื้อรออยู่ คุณหมอเลยให้นางพยาบาลไปเชิญเข้ามา...แล้วก็เริ่มลงมือผ่าตัด... คุณหมอบอกเผื่อเวลาไว้เผื่อบางเคสอาจเจอยากๆอย่างเช่นมีผังพืดในท้อง แต่ของโดมไม่ค่อยมีเลย process ได้เร็ว ก่อนเวลานิดนึง น้องมาร์ตี้ก็เลยถูกเอาออกมาแบบยังเอาขาแหย่ไว้ก่อน 555 แล้วค่อยดึงออกมาหมดตอนถึงฤกษ์...มัมมี๊แอบดูจากไฟที่ส่องผ่าตัด มันสะท้อนเห็นหนูด้วย...พอคุณลุงหมอเอาหัวหนูออกมาแล้วดูดของเหลวออกจากปาก...มาร์ตี้ก็ร้องแว้ แรก เลย...
พอหมอเด็กมารับตัวหนูก็เอามาโชว์มัมมี๊บอกว่าสมบูรณ์แข็งแรงดี...มัมมี๊เลยสบายใจ...
แล้วแดดดี๊ก็ตามน้องมาร์ตี้ไป
ตอนถ่ายรูปแรกนี้ มัมมี๊เบลอแล้วล่ะ จำไม่เห็นได้เลย...
คุณหมอวิสัญญีเป็นช่างกล้องให้นะเนี่ย
คุณหมอเย็บเสร็จประมาณบ่ายสองโมง...มัมมี๊ต้องอยู่ในห้อง recovery room ดูอาการต่อ อีกประมาณ 2 ชม.(แต่คราวนี้อยู่ตั้ง 4 ชั่วโมง) ระหว่างนั้นน้องมาร์ตี้ก็มาอาบน้ำและโชว์ตัวให้บรรดาปู่ย่า ยาย คุณป้า คุณอา และพี่สาวทั้งสองดู...
ออกมาโชว์ตัวแล้ว
ใกล้อีกนิด
คุณหมอทัศนีย์ (คุณหมอเด็กของพี่เฟอร์ด้วย) แวะมาตรวจน้องมาร์ตี้
เด็กๆขอเข้าไปดูน้องใกล้ๆ
ผมหล่อมั้ยค๊าบบบบบ
กว่ามัมมี๊จะออกมาก็เย็นเพราะต้องรอ observe เพิ่มเติมเนื่องจากมีความดันสูงเล็กน้อยกะ bleeding เล็กน้อย 300 cc เยอะไม๊หว่า แต่หมอบอกไม่ต้องให้เลือด...แต่ทำไมท้องสองนี่มันเจ็บแผลจัง มัมมี๊ขอยาแก้ปวดไป เค้ามาฉีดให้ไม่เห็นหายปวดเลย แต่ก็ไม่ปวดเพิ่มขึ้นอ่ะนะ ทนเอาก้อด้ายฟระ
บ้านน้ากบมาเยี่ยมกะมาเก็บข่าวไปทำ KNN (KoBs CNN News Channel) แต่ไม่ได้เจอมัมมี๊หรอก จากได http://giegriffin.diaryclub.com นะคะ
เค้าให้มัมมี๊กลับห้องก็ 6 โมงเย็นแล้ว เหลือป้าขวัญกะพี่พายยังรออยู่...เด็กๆตื่นเต้นกันใหญ่ว่าน้องจะมาที่ห้องแล้ว...ซักพักเค้าก็เอามาร์ตี้มาให้ทานนม...ยังไม่มีนมหรอกแต่ก็ให้ลูกมาดูดกระตุ้นน้ำนม...ฮือ ฮือ เจ็บแผลจัง...แต่ก็ต้องทน...
เฟอร์มาเกาะติดขอบจอเลย
มัมมี๊แอบบ่นกะแดดดี๊ว่า เจ็บอ่ะ...ไม่เอาคนที่สามแล้วนะ แดดดี๊หัวเราะใหญ่กว่าจะเช้าอีกวัน ขอยาแก้ปวดไป 2-3รอบ แต่ก็เหมือนเดิม ฉีดแล้วไม่เห็นลดความปวดลงเลย จนเช้าเริ่มบ่นพึมพำ พยาบาลเลยมาเปลี่ยนยาให้...ฉีดเสร็จ...ค่อยยังชั่ว คิดในใจน่าจะเปลี่ยนให้ตั้งนานแล้ววววววว

ไว้ไปต่อที่ Episode II นะจ๊ะ
ขอตัวไปให้นมน้องมาร์ตี้ก่อน

27.4.08 edit:: ลิงค์รูปไปmultiply ที่หายไปใหม่นะคะ